در حال خواندن
غول آخر | متفاوت ترین باس‌های هنر هشتم

ghole-akhar

با متفاوت ترین باس‌های هنر هشتم آشنا شوید

غول آخر واژه‌ای است که اکثر ما برای اولین بار در کلوپ‌های بازی شنیده‌ایم.لقبی برازنده برای موجوداتی عظیم الجثه و قدرتمند در بازی‌های ویدئویی،که به خوبی ترس و وحشت را به کاربرانشان هدیه می‌کنند.واژه غول آخر در واقع بومی شده واژه «Boss» (به معنای رئیس) است و در بازی‌های ویدئویی در موقعیت‌هایی خاص ظاهر شده و مخاطب را به چالش می‌کشند.البته اغلب گیمرها هم از باس‌ها متنفرند! اما باید توجه داشته باشیم که باس‌ها فقط برای به چالش کشیدن و خرد کردن اعصاب طراحی نشده اند،در واقع مثل وزنه‌هایی هستند که باعث به وجود آمدن تعادل در یک بازی ویدئویی می‌شوند و یکی از مهم ترین عامل‌ها برای تشخیص گیمرهای حرفه‌ای نیز هستند.تا سه دهه گذشته باس‌ها را به عنوان موجوداتی که سخت از بین می‌روند می‌شناختیم اما با پیش روی زمان و روی کار آمدن سازندگان و طراحان خبره مبازه با باس‌ها را به گونه‌ای گسترش دادند که در بعضی مواقع نبرد با یک باس یک مرحله هم طول می‌کشید و ساعت‌ها گیمر را مشغول خود می‌کرد و یک یا چند طراح به طور خاص فقط روی مراحل باس تمرکز می‌کردند.منتقدان نیز همواره از بازی‌هایی که باس قدرتمندی نداشته‌اند انتقاد می‌کردند و همین موضوع عاملی موثر در امتیاز نمرات برخی از بازی‌ها بوده و خواهد بود.برای مثال نمرات بازی «Gears of War 2» را می‌توان نبود داشتن یک غول قدرتمند در انتهای این بازی دانست.همه این موارد نشان از با اهمیت بودن این موجودات دارد.موجوداتی هوشمند،عظیم الجثه و قدرتمند.با GameAge همراه باشید تا با متفاوت ترین باس‌های هنر هشتم بیشتر آشنا شوید.

Glados

حسود و باهوش

اسم باس:GLaDOS

اسم بازی:Portal

سال انتشار:2007

پلت فرم:PC،پلی استیشن 3،پلی استیشن 4

یک هوش مصنوعی دارای جنسیت مونث.باس آخر بازی «پورتال»،نمونه‌ای متفاوت از سایر باس‌های بازی‌های ویدئویی.در این بازی تنها دو شخصیت حضور دارند به نام‌های «شِل» و گلادوس،که اولی شخصیت اصلی داستان است و دختری جوان دومی هم یک هوش مصنوعی قدرتمند که دارای احساساتی انسانی است و با صدای زنانه‌اش،شما را یاد دخترهای جوان و حسود می‌اندازد،با این تفاوت که اصلا شوخی سرش نمی‌شود و باس آخر این بازی محسوب می‌شود.در طول بازی بارها شِل را تحریک می‌کند و همواره در صدد این است که کفر او را در بیاورد.هدفش کشتن شِل است که در نهایت در این راه موفق هم نمی‌شود.پس از شکستش نیز فکر می‌کنید که از بین رفته اما در بخش تیتراژ پایانی بازی،متوجه زنده بودن این دشمن می‌شویم.

Valus

بازی باس‌ها

اسم باس:Valus

اسم بازی:Shadow of the colossus

سال انتشار:2005

پلت فرم:پلی استیشن 2،پلی استیشن 3

یکی از بازی‌های انحصاری کنسول‌های سونی است که در طول بازی با 16 باس قوی و قدرتمند باید مبارزه کنید.همگی این باس ها در نوع خود جذاب و قدرتمند هستند از این رو انتخاب یکی از آن‌ها برای معرفی کاری دشوار است،اما نخستین باس بازی شاید جالب ترین آن‌ها نیز باشد.یکی از عظیم ترین باس‌هایی که تا کنون دیده‌اید،اگر بخواهیم اندازه این باس را توصیف کنیم شخصیت اصلی بازی تنها به اندازه‌‌ی چشم این باس است.«ولیوس» همانند یک آسمان خراش است که به عنوان اولین غول بازی بیش از اندازه بزرگ است.در عنوان Shadow of the colossus هر غول نقطه ضعفی دارد که شما وظیفه دارید در طول مبارزه این نقطه ضعف را پیدا کنید.در مجموع ولیوس را می‌توان یکی از تاثیر گذارترین باس‌های بازی‌های ویدئویی دانست.

Psycho-Mantis

مانتیس روانی

اسم باس:Psycho Mantis

اسم بازی:Metal Gear Solid

سال انتشار:1998

پلت فرم:PC،پلی استیشن

مجموعه بازی‌های «متال‌ گیر» را همواره با داشتن باس هایی بی نظیر می‌شناسیم.مخصوصا نسخه‌های اول و سوم این مجموعه.با این حال همه دوست داران این مجموعه روی جذابیت یک باس همواره تاکید داشته‌اند.«سایکو‌منتیس».بهترین واژه در توصیف این باس «تفاوت» است.اکثر غول‌ها در بازی‌های رایانه‌ای یا قدرتمندند یا بزرگ و عظیم الجثه اما سایکو منتیس گویا از دیاری دیگر آمده.این باس نه تنها تمام حرکات شما را پیش بینی می‌کرد بلکه به شما این اجازه را هم نمی‌داد که کوچکترین ضربه‌ای را به او وارد کنید.جالب تر که حتی از سیوهای بازی‌های شما نیز با خبر بود!و به شما یاد آوری می‌کرد که چه بازی‌هایی را اخیرا انجام داده‌اید.مثل یک هوش مصنوعی خطرناک.این باس از هیچ قانونی پیروی نمی‌کرد برای مبارزه و از بین بردنش هم باید دست به کارهای خارج از قوانین می‌زدید مثلا برای از بین بردنش باید کنترلر دستگاه را به دومین درگاه (دسته دوم) پلی استیشن وصل می‌کردید تنها در این حالت بود که منتیس نمی‌توانست حرکات شما را پیش بینی کند.

توجه:اگه به مجوعه بازی Metal Gear علاقه مندید در سری مطالبی به بررسی این مجموعه پرداخته‌ایم که از ایــنجــا می‌توانید به مطالب دسترسی داشته باشید.

Mike-Tyson

مشت زن شکست ناپذیر

اسم باس:Mike Tyson

اسم بازی: Mike Tyson’s Punch Out

سال انتشار:1987

پلت فرم:دستگاه های آرکید،NES

عنوانی که در آن «ماریو» داورش و «مایک تایسون» غول آخرش است،شاید مسخره باشد ولی نینتندو در سال 1987 میلادی، Mike Tyson’s Punch Outبرای دستگاه‌های آرکید و کنسول NES روانه بازار کرد.یک بازی بوکس خوش رنگ و لعاب که بسیاری هنوز هم این بازی را ازز برترین بازی‌ها در سبک بوکس می‌دانند.با این حال اسم بازی هیچ ارتباطی با یک بازی ورزشی ندارد.رسم بر این بود که شرکت‌ها برای ساخت بازی‌های ورزشی از یک قهرمان دعوت می‌کردند تا در طی بستن یک قرارداد اسم ظاهر خود را به بازی قرض دهد.به این ترتیب،کاربران می‌توانستند برای مدتی خود را در ظاهر یک قهرمان قرار دهند،اما در این بازی اوضاع کمی متفاوت بود،زیرا او به عنوان غول آخر بازی در نظر گرفته شده بود.بوکسوری نه چندان خوش سابقه که در مرحفه پایانی حضور می‌یافت،در شرایطی که گیمر تمامی حریفان را پشت سر گذاشته بود،اما شکست دادن تایسون کار هر کسی نبود.سرعت حرکت بالا و همچنین ضربات محکم و ویران کننده‌اش اعصاب همه را خرد می‌کرد.در واقع بازی حقیقت نانوشته‌ای را به ثبت رساند:از باس‌هایی که اسمشان در عنوان بازی استفاده شده همواره بترسید.

Ornstein-and-Smough

سخت و سخت تر

اسم باس:Ornstein and Smough

اسم بازی:Dark Souls

سال انتشار:2011

پلت فرم:پلی استیشن 3،ایکس باکس 360

مجموعه بازی‌های «سولز» را می‌توان از سخت ترین بازی‌های تاریخ دانست.این باس یا در واقع باس‌ها هم در نوع خودشان جالب هستند!شما در نبردی کاملا ناجوانمردانه پس از پشت سر گذاشتن تمام سختی‌های بازی با مواجه شدن با این دو شخصیت به سختی اصلی بازی پی می‌برید.یکی بزرگ و قدرتمند دیگری کوچک و سریع.سرعت اورنشتاین در کنار قدرت اسماگ،ترکیبی کاملا ویران کننده را ایجاد می‌کرد.جالب اینجا بود که وقتی یکی را از بین می‌بردید با پخش میان پرده‌ای قدرت کاراکتر کشته شده به دیگری انتقال می‌یافت.از آن بدتر که اگر بدست باس دوم کشته می‌شدید باید روند بازی را از ابتدا دنبال می‌کردید.یکی از دوست داران این مجموعه که تمامی قسمت‌ها را به صورت کامل «پلت» کرده بود (تمام تروفی‌های بازی را به دست آورده بود)،شکست دادن این دو باس را یکی از لذت بخش ترین تجربیات بازی‌های خود می‌داند و می‌گوید:تجربه‌ی دارک سولز را باید به قبل و بعد از مبارزه با این باس‌ها تقسیم کرد.

Nemesis

ارباب انتقام

اسم باس:Nemesis

اسم بازی:Resident Evil 3 : Nemesis

سال انتشار:1999

پلت فرم:PC،پلی استیشن،دریم کَست،گیم کیوب

این یکی را تقریبا گیمرهای ایرانی بهتر از هر کس دیگری می‌شناسند؛سلطان وحشت و ترس‌های ناگهانی که آدرنالین خون بازیکن را به اوجش می‌رساند.«نِمسیس» هم در نوع خودش متفاوت است و برعکس دیگر باس‌ها محدود به مرحله پایانی یا خاصی نبود،بلکه همواره در کنار شما حضور داشت و تنها هدفش ترساندن مخاطب تا سر حد مرگ بود.نمسیس نمونه آشکار همان ضرب المثل معروف خودمان است «حادثه خبر نمی‌کند»(نمسیس خبر نمی‌کند).تمام باس‌های این مقاله که به آن اشاره می‌کنیم بر اساس الگویی خاص به گیمر حمله ور می‌شوند اما نمسیس،همه ی الگوهای حضور باس ها را در هم شکست.در طول بازی حتی یک لحظه هم نمی‌توانستید بیخیالش شوید.چرا که هر لحظه امکان حضورش بود.فراتر از این زمان‌هایی خاص در بازی پیش از موعد مقرر به استقبال شما می‌آمد.اگر موفق می‌شدید او را هم از پا بیندازید تنها بی هوش می‌شد و فرصتی بود برای فرار شما،در طول تاریخ هیچ باسی هوش نمسیس را نداشت دقیقا یک هوش مصنوعی که هدفش دنبال کردن شما بود و زیر نظر گرفتن حرکاتتان.

Butcher

قصاب

اسم باس:The Butcher

اسم بازی:Diablo

سال انتشار:1996

پلت فرم:PC،پلی استیشن

قصاب یا همان «بوچر» نیز جایگاهی ویژه در میان طرفداران دیابلو دارد.اگر بخواهیم این باس را توصیف کنیم «دلهره آور»،بهترین توصیف است.یک غول چِغِر که یک لحظه هم دست از سرتان بر نمی‌دارد.موجودی بی رحم و شیطان صفت است که افراد فراوانی را از بین برده با قدم گذاشتن در محل اقامتش با جنازه‌های فروانی روبرو می شوید،اما این پایان ماجرا نیست.در اولین برخوردش شما را «گوشتی تازه» می‌داند.بازی دیابلو،اثری با دوربین ایزومتریک است به همین سبب،بوچر نمی تواند مثل دیگر بازی‌های سه بُعدی با هیکل عظیمش شما را بترساند،در واقع ضربه‌ی سریع،محیط ترسناک،صدای نکره و سرعت زیادش کافی است که او را هم جزو متفوات ترین باس‌های هنر هشتم قرار دهیم.از طرفی از نخستین باس‌های دیابلو هم محصوب می‌شود همانند آزمون ورودی برای ورود به شاهکار «بلیزارد» (Blizzard).

Mothership

سفینه‌ی مادر

اسم باس:Mothership

اسم بازی:Phonix

سال انتشار:1980

پلت فرم:دستگاه های آرکید،آتاری 2600

«Phonix» (ققنوس) اولین بازی تاریخ بود که باس بازی به شکل کامل به گیمر معرفی می‌شد.پیش از عرضه این بازی نیز در عنوان‌های دیگر باس‌ها حضور داشتند،ولی «سفینه‌ی مادر» (Mothership) برای اولین بار بود که به واژه باس هویت بخشید.این سفینه‌ی بزرگ در ابتدای بازی به گیمر معرفی می‌شد و در مرحله‌ای جداگانه،بازی کن را به چالش می‌کشید.بسیار سریع بود،عکس العمل‌های به موقعی از خود نشان می‌داد و بر خلاف دیگر دشمنان بازی رفتارش قابل پیش بینی نبود.نکته جالب دیگر بازی اندازه سفینه‌ی مادر در مقابل اندازه‌ی سفینه‌ی شما بود که حرفی برای گفتن نداشت.

God-Of-War-Ascension-Poseidon

خدای دریاها

اسم باس:Poseidon

اسم بازی:God of War 3

سال انتشار:2010

پلت فرم:پلی استیشن 3،پلی استیشن 4

شهرت سری بازی «خدای جنگ» (God of War) به سه دلیل است.مبارزات روان،طراحی مراحل و مبارزه با باس‌های بازی.شما نیز در نقش پسر ناخلف «زئوس» که «کریتوس» نام دارید باید به جنگ رب النوع‌های باستانی یونانی بروید،یعنی مبارزه با قدرتمندترین موجودات آن دنیا.عموم باس‌های این سری بازی ترسناک و عظیم الجثه بودند،اما در این میان یک باس در طول تاریخ این سری ذهن همه‌ی طرفداران را به خود جلب کرده او کسی نیست جز «پوزئیدون»،خدای دریا،سیل،خشکسالی و آب.نبرد با این باس چند ویژگی منحصر به فرد دارد که او را در صدر باس‌های مجموعه قرار می‌دهد.اول این که در همان ابتدای بازی،در مقابل شما (کریتوس) صف آرایی می‌کرد و همین موضوع شروعی هیجان انگیز بود برای «خدای جنگ 3»،دوم این که نبرد با این اسطوره نزدیک به 30 دقیقه طول می‌کشید در حقیقت مرحله‌ای کامل است (که دستان شما را در نتیجه ضربات بسیاری که به کنترلر وارد می‌کنید به معنای واقعی بی جان می‌کرد).نکته جالب دیگر در رابطه با این باس هیبت بسیار عظیمش در مقابل تمام باس‌هایی که تا کنون معرفی کردیم بود به گونه‌ای که در صفحه مانیتور جا نمی‌شد و در هر بخش از مرحله تنها قسمتی از بدن این رب النوع قابل مشاهده بود.

درباره نویسنده
علی کاروان مرندی

نظر خود را بنویسید.